9.4. Wyznaczanie masy ciała za pomocą dźwigni dwustronnej

    Na dzisiejszych zajęciach dodatkowych uczennice Kasia i Sandra postanowiły przygotować doświadczenie , które pozwoli nam wyznaczyć masę ciała za pomocą dźwigni dwustronnej .

Przypomnienie: 

Masa- ilość substancji z której zbudowane jest ciało

Ciężar – siła z jaką Ziemia przyciąga ciała do środka 

9. Wymagania doświadczalne. Uczeń:

9.4)wyznacza masę ciała za pomocą dźwigni dwustronnej, innego ciała o znanej masie i linijki

W tym celu przygotować należy: 

- dźwignię dwustronną

- ciało o nieznanej masie ( wybraliśmy czekoladę , by porównać nasze obliczenia z realnym wynikiem ) 

- odważniki o masie 50g ( ciężar 0,5 N ) 

Kolejne etapy doświadczenia: 

1. Zawieś belkę dźwigni dwustronnej na statywie i ustaw ją w równowadze. 

2. Przywiąż nitkę do czekolady , tak by łatwo było ją zawiesić. 

3. Następnie zawieś ciężarki ( my wybieramy dwa , dla łatwości obliczeń ) 

4. Zmieniając położenie czekolady ustaw ponownie dźwignię tak, aby znalazła się w równowadze. 

5. Zmierz ramiona dźwigni. 

oraz ciężar znanego ciała. W naszym przypadku dwa ciężarki mają ciężar 1 N.

6. Korzystając z warunku dźwigni dwustronnej wykonaj obliczenia pozwalające wyznaczyć CIEŻAR czekolady. 

7. W kolejnym etapie korzystamy ze wzoru na ciężar ciała i obliczamy MASĘ czekolady. 

Udało nam się dość dokładnie wyznaczyć masę czekolady m = 100 g

                                                                                    

Jak pokazać promień?

     Klasy trzecie właśnie rozpoczęły tematykę związaną z Optyką. Wiemy już , że światło odbija się od wszystkich ciał, nawet częściowo przeźroczystych.

   W tym celu uczeń Jan Puchała z klasy 3c przygotował zestaw umożliwiający przeprowadzenie doświadczeń pokazujących prostoliniowe rozchodzenie się światła oraz zasadę odbicia światła. 

Przyrządy użyte w doświadczeniu: 

- laser

- zwierciadła płaskie

- wytwornica dymu

Bieg promieni światła pochodzącego z lasera jest niewidoczny „gołym” okiem. Widzimy tylko punkt.

Promienie padające i odbite będą widoczne , gdy ulegną rozproszeniu na drobinach dymu. Można również użyć mąki ( oznaczało by to jednak porządne sprzątanie klasy ;) ) , kurzu albo rozpylacza z wodą. 

Promienie świetle stają się wówczas widoczne . 

Kolejnym etapem było pokazanie , że światło ulega odbiciu. Widzieliśmy w głębi zwierciadła obraz źródła światła , który powstaje z przedłużenia promienia odbitego. 

Przypomnijmy cechy obrazu w zwierciadle płaskim: 

- obraz pozorny , ponieważ po drugiej stronie lustra

- prosty , ponieważ tak jak spoglądamy , tak się widzimy w odbiciu, z tym, że pozostają zachowane zasady symetrii osiowej

- tej samej wielkości oraz w tej samej odległości od lustra

Następnie Jan zaproponował użycie dwóch luster. Dzięki czemu promienie ulegały licznemu odbiciu tworząc ciekawe obrazu. Prawie jak z Gwiezdnych wojen ;)

Efektowne okazało się odbicie promienia na tarczy zegara wiszącego w klasie.

Mam nadzieję, że ciekawie przygotowana część lekcji , znacznie łatwiej zostanie utrwalona w pamięci. Tym bardziej , że kolegom i koleżankom z klasy 3c pokaz bardzo się podobał. Za co nagrodzili Janka brawami. 

Zachęcam Was do szukania włanych pomysłów na ciekawe lekcje fizyki. 

Katarzyna Sikora

Rozszczepienie światła.

W trzecich klasach realizujemy tematykę związaną  z Optyką. 

Rozważaliśmy tematykę rozszczepienia światła , powstawania tęczy. 

Jeden z naszych uczniów chciał się pochwalić doświadczeniem jakie wykonał podczas letnich doświadczeń. 

Oto PRZEPIS NA WŁASNĄ TĘCZĘ:

Film Rafała Cyronia - Powstawanie tęczy.

Przypomnienie:
Rozszczepienie światła w pryzmacie